Pagbasol

Sila si Pedro, Pablo, ug Juan tulo ka mga trabahante. Kay amigo man sila, pirme sila nga magdungan og paniudto. Usa ka adlaw, sa pag-abli ni Pedro sa iyang balon, siya nakatuaw: “Ay, Ginoo! Bulad na pod! Gipul-an na gyod ko! Kon bulad pa gihapon ni ugma, maghikog gyod ko!”

Si Pablo usab, sa pag-abli niya sa iyang balon, nakatuaw: “Sus! Ginamos na sad! Gipul-an na gyod ko! Kon ginamos pa gihapon ni ugma, maghikog gyod ko!”

Human, si Juan na pod ang miabli sa iyang balon. “Pastilan!” ingon ni Juan. “Sardinas na pod. Gipul-an na gyod ko! Kon sardinas gihapon ni ugma, maghikog gyod ko!”

Sa pagkasunod nga adlaw, nagkita na pod sila pagpaniudto. Gipang-ablihan nila ang ilang mga balon. Ang kang Pedro, bulad. Ang kang Pablo, ginamos. Ang kang Juan, sardinas. Sa kaguol, misaka sila sa atop sa ilang gihimong bilding ug milayat. Naghikog gyod sila, sama sa ilang gisaad.

Sa ilang bilar, nagkita-kita ang ilang mga biyuda.

“Kon nahibalo pa lang ko nga gipul-an na si Pedro sa bulad,” sulti sa biyuda ni Pedro, “lain unta ang akong giandam nga pagkaon para kaniya. Buhi pa unta siya karon.”

Sulti sab sa biyuda ni Pablo: “Kon nahibalo pa lang ko nga gipul-an na si Pablo sa ginamos, lain unta ang akong giandam nga pagkaon para kaniya. Wala pa unta siya naghikog.”

Human, ang biyuda ni Juan: “Kon nahibalo lang ko nga gipul-an na si Juan sa sardinas, dili na unta siya ang akong  gipaandam sa iyang kaugalingong balon sa paniudto.”


About this entry